KİMSE 10

Biriktirip durduğun geçmişin hatalarını tecrübe diye adlandırmaktan vazgeç. Onlar senin utancını yok sayıp, haklarında kendini kandırdığın yanlışlarındır.

Neredeymiş soruların yanıtları ve soranlar hic düşünmez mi cevapları aramak için birgün çıkagelecek olanı ne derece zora koştuklarını? İşte orada, olmamı istediğin yerde ve tam da yanıbaşındaydım ama bilemediklerine dair bulabildiğim birkaç küçük kırıntı asla ve asla içimi kemiren kurtçukların iştahını dindirecek boyutta değildi.

- Biz evliysek... Sen beni neden tanımıyorsun ve daha da önemlisi benim adım ne?

Niyazi denen şu tüccar evliya ve müşterisi sen, ucubeymişim gibi baktınız bana. Belki gerçekten öyleydim ve bunu yüzüme vurduğunuz için ikinizden de nefret ettim.

- Zaman paradoksu kişiliğinin tanımlanan tüm kısımlarını sildiği ve bunu...
- Bir palavra daha dinleyecek halim yok ve burdan gitmek istiyorum.
- Dur, ne olur!!

Onun zırvaları değil ama senin yalvaran sesin ve kolumu kavrayan elinin ısrarıyla şimdilik kalmaya karar verdim.

- Bu paradoks, aynı düzlemdeki bir evrende yaşanan aksaklığın uzantısı ancak şöyle bir durum söz konusu ki...
- Sadede gel!
- Tamam, zaman vorteksi senin bir diğer boyuttaki benzerinin üzerinde bir düzenlemeye gitti ve bir kopya olarak seni de yeniden formatlamaya aldı.
- Kopya?
- Canım,belki kopya olan diğeridir de sen asıl parçasındır. Bunu bilemeyiz!?
- Peki bilebildiğimiz hiçbir halt yok mu bizim?
- Var...
- Heh, işte ona gel be adam!
- Bu halin sürdükçe vorteks zamanla seni bütünüyle kapsayacak şekilde genişler ve sana dair herşeyi yutar.
- Nasıl olsa bunu büyük bir yüzdeyle başarmış gibi duruyor.
- Yanılgın da bu zaten genç dostum. Şimdilik sadece sen kim olduğunu bilmiyorsun ama bu gidişle daha önce hayatında olan herkes için bir yabancı olup çıkacaksın. Yalnızca ismin değil cismin de silinecek bu boyuttan.
- Aman ne acıklı!
- Bir sabah uyandın ve ismin başta olmak üzere kimliğine dair herşey uçup gitmişti. Seni tanıyanlar ise benzer durumun minimal etkileşiminde. Annen dahi ismini söyleyemez artık sana ama oğlu olduğunu biliyor. Saatin her dönüşünde paradoksun kapısı daha da kapanacak ve seni içine hapsedecek. O gün annen seni anımsamayacak, karın, arkadaşların.. Sen onları hatırlıyor musun peki?
- Kimse umurumda değil desem?
- Anlamadığını gördüğümden şöyle ifade edeyim: öleceksin! İhtimal ki bu sana durumunun ne kadar aciliyet taşıdığını anlatır!

NOT : Serinin geri kalan bölümleri için tıkla!